De tenniselleboog
door Frank Nusse
Het tennisseizoen is onlangs weer begonnen. Een van de meest vervelende blessures,
die een tennisspeler kan krijgen is een tenniselleboog.
Een tenniselleboog is een aandoening die ontstaat door overbelasting van een
spier, die de pols moet strekken. Deze spier hecht uiteindelijk aan aan de buitenzijde
van de elleboog en juist die aanhechting veroorzaakt de typische pijnklachten.
Niet alleen tennissers kunnen deze blessure krijgen, maar ook anderen, die tijdens
sporten of werkzaamheden de spieren overbelasten.
Bij tennis is er een specifieke beweging, die indien verkeerd uitgevoerd kan
leiden tot een tenniselleboog, namelijk de backhandslag. Een technisch verkeerd
geslagen backhand wordt te krampachtig uitgevoerd, in plaats van een mooie vloeiende
beweging. Hierdoor wordt de pols te veel gebruikt en spier die de pols moet
strekken overbelast.
Ook een verkeerde grootte van het handvat van het tennisracket (grip) kan een
oorzaak zijn.
Vaak krijgt de tennisser wel enige waarschuwingssignalen. Vooral als in de winter
niet gespeeld wordt, ontstaat na de eerste tennispartij in het zomerseizoen
spierpijn in de onderarm. Het is dan zeer aan te bevelen enige dagen niet te
tennissen, zodat die spierpijn verdwenen is. Ook moet de eerste keren niet te
lang worden gespeeld en goed op de techniek gelet worden. Meteen wedstrijden
te gaan spelen is onverstandig.
Spelers, die in de winter blijven tennissen hebben wat minder aanpassingsproblemen.
Mensen met een tenniselleboog kunnen vaak achteraf wel een verklaring vinden
voor het ontstaan daarvan en zich voor hun hoofd slaan. Met de ander arm dan
tenminste.
De genezing van een tenniselleboog is namelijk geen simpele zaak en kan een
lange tijd in beslag nemen, soms wel 8 tot 12 maanden. Met andere woorden in
het begin van het tennisseizoen in de fout gaan en het hele seizoen aan de kant.
Er zijn vele therapieen uitgeprobeerd, zonder dat er een is uitgesprongen qua
succes. De huidige opvatting is dat rust uiteindelijk tot het beste resultaat
leidt, waarbij de arm niet volledig ontzien hoeft te worden. Doortennissen is
doorgaans niet mogelijk en ook onverstandig.
Met injecties moet terughoudend worden omgegaan. Als de arts besluit tot een
injectie, die trouwens wel exact op de pijnlijke plek moet worden gegeven is
ook een lange rustpauze erna noodzakelijk. Aangezien de pijn na een injectie
snel verdwenen is, is de neiging groot de normale werkzaamheden of het sporten
weer op te pakken. Dit leidt dan vaak snel tot een hernieuwde tenniselleboog!
Indien uiteidelijk de pijnklachten zijn verdwenen moet zeer geleidelijk de belasting
op de arm weer opgevoerd worden. Tennisspelers kunnen hierbij gebruik maken
van een bandage voor de onderarm, bijvoorbeeld via een zogenaamde tenbow, die
wat steun geeft.


